من از فهرى ( محمد بن نصير ) و حسن بن محمد بن باباى قمى بيزارى مىجويم و تو و تمام شيعيان را از فتنهء او ، بر حذر مىدارم و آنان را لعن مىكنم . اين دو تن ، مال مردم را بنام ما مىخورند و فتنه انگيز و مزاحم هستند . خداوند آنان را عذاب كند و گرفتار فتنه سازد . " ابن بابا " گمان برده كه من او را به نبوت برانگيخته ام و او " باب " من است ! خداوند او را لعنت كند ! شيطان بر او مسلط شده و او را گمراه ساخته است . اگر توانستى سر او را با سنگ بشكن ! او مرا آزار داده است ، خداوند در دنيا و آخرت او را معذب سازد . ( 1 ) " فارس بن حاتم " نيز كه گفتيم يكى از رهبران غلات بود ، از طرف امام مورد لعن و تكذيب قرار گرفت ، و در اختلافى كه بين او و " على بن جعفر " ( 2 ) پيش آمده بود ، على را مورد تأييد قرار داد . انحرافها و بدعتها و گمراهسازيهاى فارس به قدرى زياد بود كه امام دستور قتل او را صادر نمود و بهشت را براى قاتل او تضمين كرد و نوشت : " فارس " به اسم من دست به كارهايى مىزند و مردم را فريب مىدهد و آنان را به بدعت در دين ، فرا مىخواند . خون او براى هر كس كه او را بكشد ، هدر است . كيست كه با كشتن او مرا راحت كند ؟ من در مقابل ، بهشت را براى او تضمين مىكنم . يكى از ياران امام بنام " جنيد " فرمان آن حضرت را دربارهء او اجرا كرد و با قتل او جامعهء اسلامى را از شر او راحت ساخت " . ( 3 ) فتنهء خلق قرآن يكى از مهمترين و داغ‌ترين جريانهاى فكرى و عقيدتى در دوران امام هادى ( عليه السلام ) جنجال و كشمكش شديد بر سر مخلوق بودن يا مخلوق نبودن قرآن بود .

--> 1 . طوسى ، همان كتاب ، ص 520 ، حديث 999 . 2 . على بن جعفر يكى از مهمترين و كوشاترين نمايندگان امام هادى ( ع ) بوده است . پيش از اين دربارهء او در بخش سازمان وكالت بحث كرديم . 3 . طوسى ، همان كتاب ، ص 524 ، حديث 1006 ، تحليلى از تاريخ دوران دهمين خورشيد امامت ، امام هادى ( ع ) ، مركز تحقيقات اسلامى سپاه ، قم ، 1370 ه‍ . ش ، ص 132 - 134 .